Neuteup eunteung…

Neuteup eunteung ngukur kaludeung
Negerkeun hate supaya teuneung
Rumpaka raray gurat kahirupan
Moal bohong da baris katembong
Garis-garis teges balaka carita
Ngingetkeun hirup jeung pangkatna

Neuteup eunteung kalah keueung
Raray ngagambar carita ka tukang
Nyata bengras mawa kareuwas
Panon cinulang jadi hariwang
Hirup pinuh lamokot ku dosa

Nuteup eunteung ukur sakeudeung
Maca raray kalah teu wasa
Rumasa diri loba kurangna
Iwal sumerah neda hampura
Ka pangeran nu kawasa

Salah sasaran…

Malam Ahad jam dalapan pasna, banyak para jajaka dan parawan pada darandan pagaya-gaya. Ngahaja ta mah, sangkan awak gak kalah pasaran kata Kang Wawan mah.
Jang Maman yang mata karanjang dan jalma malarat gak kalah ngala ka jaman, sajanan rarayna pas-pasan, sanajan taya dana jang ngajak jajan para parawan, Jang Maman banyak cara ngakalan ngabandang para parawan mah. Malam Ahad ngahaja dandan ala bangsawan, na mastaka nyampai kacamata langka ala jaman bapana, dadana rada tanggah, tatan tatan langkah asa panggagahna mapay jalan bras ka pasar malam, yang kabarnya banyak para parawan ngahaja daratang ngabandang para jajaka.
Sadatangna ka pasar malam, Jang Maman ngarasa bagja alatan aya sababaraha parawan ngadadahan ngan hanjakal, hasrat hayang ka ta parawan apadaya banyak jalma daragang makanan…”Ah, jangan-jangan tah parawan tar malah ngajak jajan makanan sagala, gak ah… mana Saya gak ada dana, matak bahaya”. Jang Maman ngalangkah rada anggang, mapay-mapay sababaraha lapak dagangan…

”Tah tah tah aya parawan nyandar na tangkal dammar, wah bagja mana ngadadahan ka Saya …” , “Haii saya Maman, anda sapa?”
“Nama Saya Yaya, Mas” ta parawan ngajak sasalaman.
“Yaya apa” Jang Maman yang matakaranjang panasaran, tatanya ngaran ka ta parawan
“Yayan Anggara , Mas!”
“Waaah anda jajaka…..!!!”

Ha.. ha.. ha… Matakna Jang Maman, jangan salah sasaran…. maksad mah ngajak jalan parawan, hanjakal kalah dapat jajaka yang nyamar ala parawan.

Salah rampa… [cawokah_imagination]

Angka na jam tangan nyampak kana angka dalapan malam… alatan rada anggang, mangkat ka Jakarta ngahaja kana kandaraan panjang. Awak karasa nahnay, ngahaja mastaka rada tanggah nyandar kana dasaran awak, maksad mah hayang nganyam mata, Ngan hanjakal, taya wawaran anggalna tanpa asa-asa, aya mastaka nyandar kana tak-tak Ana…

“Ah… saha nya ? “ mata nyawang ka ta jalma. Rarayna caang matak ranyay, bangsa hawa. Da katara pas dadana rada tanggah.

Jam salapan malam…. kaayaan tambah parah, tanpa sadar panangan tah Hawa kalah nyampai antara paha Ana, matak ragab karasana. Lama-lama dada Ana kalah paranas samarasa, raga asa kabawa kana awing-awang matak waas. Alatan kabawa alam sakaba-kaba, karayap panangan Ana kalah ngarayap kana pas dadana. Aya sababaraha hanca panangan rarampa, tah Hawa ngarasa aya panagan kakarayapan na dadana. Halah bahaya…

“Maaf Aa saha..?”
“Saya ….” Baham kalah calawak taya basa.
“Maaf kan Aa… maaf ya” babasan Ana alatan ngarasa salah panangan salah rampa.
“Gak apa-apa A.. saya yang salah gak sadar kalamaan nyandar kana taktak Aa.”
“Nama anda saha?” Dasar banyak akal Ana kalah tatanya, ngahaja ngarah rasa salah taya katara.
“Nama saya Ratna randa asal Banjar”.
“Ka Jakarta..?”
“Ya A.. Saya ngahaja angkat ka Jakarta, aya maksad mapay baraya, nganjang ka raka ” panangan kananna kalah nampa ngajak sasalaman.

Aya sababaraha lama panangan Ratna ngangkat ngajak sasalaman, Ana kalah tanpa daksa, nya kamana panangan kanan Ana nya?
“Maaf Aa, panangan Aa aya na dada Ratna”
“Ah.. maaf Ratna, Aa gak ngahaja… Aa kabawa sakaba-kaba”
“Gak apa-apa Aa….”
“Alakadalaah… “

Geus ah moal di teruskeun secret story matak bahaya ha.. ha..